 |
|
GEZİ
YAZILARI
|
||||||||||||||||||
|
Türkiye Bildiğiniz Gibi Değil 1- Ömer F. Özen
Türkiye özlemi sadece iskender kebap, döner, adana, künefe değil... Daha başka şeyler var... Görmek, bakmak, nereye nasıl baktığını bilmek var... Daha da önemlisi, neyi nasıl algıladığını bilmek var...
Türkiye bildiğiniz gibi değil... Evet, Türkiye bildiğiniz gibi değil.
Bu yazı dizisi bir yeri görmeye gidip, yeni yerler, yeni toplumlar tanıyıp onları size anlatmayı amaçlamıyor. Bu yazı bildiğiniz ya da bildiğinizi sandığınız bir ülkeyi, insanlarını Ömer Özen gözüyle anlatmaya çalışacak. Türkiye'yi kum-deniz, iskender, adana kebap, künefenin söz konusu olmadığı, daha çok değişmekte olan Türk toplumunu kendi gözlemlerimle okurlarımıza anlatmaya çabalayacağım.
Yurda sık giden biri değilim. Bilen bilir; uzun süreli bir sağlık sorunum nedeniyle bu daha da uzadı. İlk kez kişisel bir bilgimi de sunmuş olayım; bu uzun süre içinde babamı ve annemi de yitirdim. Herkesin başına gelebilecek bir durum; ışıklar içinde yatsın ikisi de. Çocuklarımız artık geniş toplumun hemen her kesiminde görev alıyorlar ve yaşamakta olduğumuz bu ülkeye katkıda bulunuyorlar.
Havaalanında sağolsun yer hostesi olarak görev yapan Evren Duman yardımcı oldu uçağa alınma işlemlerinde. Bu arada şunu
belirtmeden geçmeyelim; uçuş biletinizi iyice gözden geçirin ve
gidişte de dönüşte de kaç parça bagaj hakkınız olduğunu yazılı olarak
yolculuğa çıkmadan önce denetleyip onaylatın.
Benim gibi iki bagaj hakkıyla sorunsuz gidip dönüşte 'hayır, sizin tek bagaj hakkınız var ve ikincisi için 75.00 avro (Sürpriz! Evet, dolar da değil, avro olarak) ödemek zorundasınız' yollu bir sorunla karşılaşmayın.
Kuzey Amerika ve eski kıtanın, özellikle bizim ülkemizin çok ayrı dünyalar olduğuna, bazı olguları tartışmasız kabul etmek durumunda olduğumuz konusunda sizinle aynı biçimde düşünüyorum.
Ama yine de, bilgi çağında olduğumuzu varsaydığımız ve bir haberin anında dünyanın öbür ucunda paylaşıldığı bir ortamda, etkileşim yoluyla da olsa, 'daha iyi bir yaşam ve insan onuruna yakışacak bir davranış geliştirebileceğimiz' gerçeğini herkesin görebileceğini sanıyorum.
Toplumsal iletişim-paylaşım ortamlarının (sizin köyde 'sosyal medya' mı deniyor?) öneminin ayrımındayım. Bir bilgi çoğu kez anında paylaşılabiliyor ve küresel bir güç oluşturabiliyor ya da kişiler bir konuda duyarlılığa çağırılıp insanlar örgütlenebiliyor. Bu ortamları kullanan toplum mühendislerinin olduğunu ve kamuoyunun bilinçli olarak bir yönden başka bir yöne evriltilebildiğini de biliyoruz. Ama konumuz o değil şu an için.
Sizler özellikle Doğu Kuzey Amerika ortamında eksi kırk ya da ellileri yaşarken, ben 40 derece (eksisi yok) kaplıca sularında vücudumu sağlatmaya çalışıyordum. Hava sıcaklığı da 10-17 derece gibiydi… Eh kış mevsimi için hiç de fena değildi. Oraya geleceğim daha sonra, ancak sondan başlayayım; Cumhuriyet Gazetesi'nde dostlarla, Sütliman'da fasıl ve 'The Mekân'da Ezginin Günlüğü eşliğinde yılbaşı kutlamaları, Bahariye'de Ak'la Kara Tiyatrosu'nda 'Aşk Köpekliktir' oyunu, Boğaziçi Üniversitesi'nde sanatçı dostlarla Fazıl Say beste / düzenlemelerinden derlemelerle A Capella Boğaziçi konseri gibi etkinliklerle ve yine bilen bilir, bana özel hazırlanan Urfa mutfağının çok zor yemeklerinden olan 'boranı aşı' ziyafetleriyle Gregorien takvimine göre 2014 yılına girdik… Çıkarabilene
aşk olsun!.. Sürecek Ocak - Şubat 2014 |
||||||||||||||||||
Ama
dedim ya, teknolojik ve olması gereken toplumsal gelişmeler tamamen
göz ardı edilip akılcı bir yaklaşımla açıklayamayacağımız durumlarda,
'hiç olmazsa akıl sağlımızı koruyalım' konumuna düşebiliyoruz.
Kişisel deneyimlerimizle, karşılaştığımız insanlarla iletişim ve
ilişkilerimiz bir yana, gazeteci gözüyle olguları görüp değerlendirmek
daha başka kuşkusuz…
