 |
|
Celal
UÇAR
Perdeci |
 |
|
Toplumsal Özlemlerimizin Sömürülmesine Dikkat!..
'Özellikle 2000 yılından sonra Gülen Hareketi'nin Kanada'da etkinliği oldukça arttı. Onlarca vakıf, okullar, hemen hemen her şehirde yapılan festivaller... Ve bu hareket, her geçen gün kartopu gibi büyüyor... Bu hareketin Kanada genelinde 30'dan fazla vakfı var..' CanadaTürk, sayı: 89, sayfa: 3. 20 yıl önce Kanada'ya göç ettiğim için, benim gibi 20, 30, 40 yıl önce gelenler, Türkiye'de doğup büyüyen, ideolojik yapılanmasını orada tamamlayan ve örgütlenen bu hareketlerin varlığını bilsek de elle tutup gözle görmemiştik. Daha önce burada yaşayan Türk topluluğu elbette anavatanda oluşan siyasi yapılaşmalardan etkilendiler. Ancak hiç biri böylesine sıkı ve hızlı bir örgütlenme işine ve çabasına girişmemişlerdi. Küçük küçük gruplaşmalar oluşmuştu. Her görüşün camisi veya dernekleri oluşmuştu. Ya da dergâhları kurulmuştu. Bu da onlarca veya en fazla birkaç yüz toplum üyesini belli bir süre etkisi altında tutabiliyordu. Kısa sürelerde dağılmalar ve parçalanmalar yaşanıyordu. Bunların içinde Kürt kökenli örgütlenme ve Alevi örgütlenmesi kendilerini tamamen diğer toplumsal yapılanmalardan soyutlayarak, köy, aşiret, akrabalık, kız alıp verme, iş ortaklığı vb gibi temellerde, Türk, Laz, Çerkez, Tatar, Azeri, Türkmen, Balkan Göçmeni vb temelli aynı ülke vatandaşlığından soyutlayarak kendi gettolaşmalarında varlıklarını sürdürüyorlar. Dağılmayı ve parçalanmayı böylece engellemeye çalışıyorlar. Son zamanlarda gelişmeleri kavrayabilmek için bu sıralarda fazla evde oturmaya, okumaya, ailemle ve arkadaşlarımla kalan hoş vakitler geçirmekten kendimi alıkoydum. Bu da günlük ekmek uğraşım dışındaki zamanlara tekabül ediyor. Festivallere gittim, bu tür yapılaşmaları, dernekleri, okulları ziyaret ettim. Bu geziler, içinde yaşadığım kendi toplumumun yapılaşmasını ve bilincini daha net görmemi sağladı. Hiçbir örgütlenmeye de ait olmadığım için bir toplum bireyi olarak toplumu objektif görmeye çalıştım. Aynı zamanda Türk toplumunun varlığı için yıllardır emek verdiğimden her kesimi de ayırım yapmadan topluma zarar veren herhangi bir hatasından dolayı eleştirme ya da kutlama hakkına sahip olduğumu söylemek isterim. Eyleme geçmeden konuşmayı da nedense hiçbir zaman benimseyemedim. Yazımın başlığına dönersem; yıllardır burada yaşayan toplumumuzun özlemleri var, yaşadıkları şehirlerde kimliklerini, bayraklarını görmek istiyorlar, ezanlarını duymak istiyorlar, damak tatlarını tatmak ve sunmak istiyorlar içinde yaşadıkları topluma. Kısacası kültürlerini sergilemek istiyorlar. Kendi kültürleriyle var olmak, bunu gelecek kuşaklarına aktarmak istiyorlar. 1 ve 2 Ağustos'ta Toronto'da yapılan Festival'de bu özlemlerini gerçekleştiren yüzlerce kişi ile karşılaştım. Kimisi yılların getirdiği pişmanlıkları dile getirdi, kimisi sergilenen imajlara ters düştü ve alanı terk etti. Çok gözlemler yazıldı ve tartışıldı. Öven de var, söven de var. Simit Kokusu'nda sanal alemin kalemşorları yazıştı. Yıllardır topluma sahip çıkan deneyimlerle yüklü vakıf, dernek, cami yöneticilerinin, Federasyonun ayağa kalkma zamanları geldi. Toplumun özlemlerine yüz çevirmeden, toplumsal örgütlenmeyi bir hareketin tekeline terk etmeden çalışmalar yapılmalı. Birleştirici olmalı, ayırımcı olmamalı, toplum liderleri birbirlerine sahip çıkmalı. Bütün toplumsal hareketleri kucaklamalı. Gülen hareketinin sadece tek başına bu topluma sahip çıkma çabası topluma zarar verecektir. Ayırımcılığa yol açacaktır. Güzelliklerin yanında ayrık otlarının yetişmesine yol açacaktır. Her yükselişin bir de düşüşü vardır. Tarih bunun örnekleri ile doludur. Devrilirken birçok iyi ve güzel olan da ezilir yok olur. El ele yapılan çalışmalar kalıcı olacaktır. Ağustos 2009 Yazarın Önceki
Yazıları: |
|
