 |
|
Şevket
ÇORBACIOĞLU
Teknopolitika |
 |
|
Türkiye'miz
Birkaç Vurkaç Zengini Türkiye'si mi Oluyor? Uluslararası
Para Fonu (IMF) Türkiye temsilcisi Mark Lewis'e göre ekonomimiz
rüştünü ispatlamış, zengin ülke olma yolunda ilerliyor (6 Ağustos
2014). Aynen birinin dediği gibi, ülkem; "alan el değil, veren
el" olmuş da haberimiz yok. Bence veren ülke, durumuna getirildi,
çünkü nesi var nesi yok veriyor. Ve vererek IMF'e olan borçlar sıfırlanıp,
olgu siyasi ranta eklemlendiriliyor. Doğrudur; her ekonomik krizde Türkiye IMF'in sürekli kapısını çaldı ve kemer sıkmalar ve de acı reçeteler yaşadı. Ülkem, 19 kez standby anlaşması yaptığımız IMF, bu politikaların karşılığında 45 milyar borçlandı. Borçlandı, borçlanmasına da bunu faizleriyle birlikte, son Bülent Ecevit hükümetince büyük oranda ödenmemiş miydi?.. Kalanını da AKP iktidarı, üreterek değil, üretilenleri vererek / satarak ödedi. Evet, Lewis, Türkiye ekonomisinin rüştünü ispat ettiğini, başta eğitimle ilgili olmak üzere yapısal reformları yaparsa geleceğinin daha da pozitif olacağını vurgulayıp şunları söylüyor: "Türkiye son derece dinamik bir ekonomi. Her zaman ilginç bir şeyler oluyor… Bir ülke IMF'den borçlanıyorsa o ülkede bazı zorluklar var demektir. Biz bütün üyelerimizin iyi bir performans göstermesini isteriz. Türkiye'nin IMF'ye borçlarının sıfırlandığını, Türkiye'nin 'alan el değil, veren el' konumuyla, Türkiye, IMF'ye 'el veren - Borç veren' 40 ülkeden biri olmak isteğini belirtti. Bir kullanım olmadı. Çünkü bir desteğe ihtiyaç olmadı. Ama ihtiyaç olduğunda isteyebiliriz (Fakat, Başbakan Rcep IMF'e borç verdik diye seçim alanlarında nutuk attı). Türkiye'nin bu yönde beyanı var." Lewis'in, devamındaki şu değerlendirmeleri düşündürücü: "Biz derecelendirme kuruluşu değiliz. O yüzden karne konusuna girmeyeceğim (Demek ki, kafalarda???'leri var). Ama Türkiye ekonomisinin genel olarak iyi bir performans gösterdiğini düşünüyorum (Lewis'teki perhiz ve lahana turşusu). Kamu finansmanı iyileşti. Bankacılık güçlü bir biçimde yoluna devam ediyor. Tabii ki, enflasyonun daha düşük olmasını arzu ederdik. Ancak enflasyon sorununu Türkiye'de farklı ele almak lazım. Enflasyon ne kadar yüksek olursa Türkiye rekabette o kadar zorlanacaktır. Enflasyon ve tasarrufların artırılması önemli. Cari açık çok büyürse bu ekonomide ve mali yapıda kırılganlığa yol açıyor. Yapısal reformları tamamlamalısınız (Lewis'in kafasındaki ???'leri..)… İnşaat işleri tabii iki sürecek. İnşaat, gerçekten kalkınma için çok önemli. Türkiye'de inşaat az mı, çok mu, o konuya girmek istemem. Ancak, girişimcilerin enerjisinin ekonomik olarak getirinin fazla olduğu yöne doğru olduğu iktisatçıların iyi bildiği bir gerçektir (Lewis demek istiyor ki; Türkiye inşaat sektörü ile birkaç kişinin yıllık gelirini büyütürken, birçok kişinin de yıllık gelirini büyütüyorum izlenimi yarattığına işaret ediyor).." Veee; Temmuz ayı enflasyonunda düşüş bekleyen ekonomi yönetimi bunun yerine yüzde 0.45 yükselişle karşılaşınca 'faizi' suçladı. Ekonomi Bakanı Nihat Zeybekçi, dün yaptığı açıklamada yüksek faizlerin şirketlerin uzun vadeli üretim ve stok planı yerine, kısa dönemli hareket etmesinin yarattığı maliyet artışının enflasyonda etkili olduğunu vurguladı. Şu gerçekleri dikkate alırsak, ülkemin, hangi anlamda veren ülke olduğunu görürüz: 2002 sonrasının iktidarının ekonomi politikası; yurtdışından kaynak sağlanması yanında, üretilmiş ve kurumsallaşmış ulusal değerlerle birlikte doğa değerlerinin satılması (Fethiye Ölüdeniz) yoluyla büyüme ile cari açığın finanse edilmesi için kurgulanmadı mı? Özellikle, faizleri artırarak yurtdışı kaynak bulma yönteminin, küresel sermaye akımlarını hızlandığını gözlemlemedik mi? Ve şimdi dönüp, faiz lobisi diye kendimizi aklamanın artistliğini yapıyoruz. Üretmeksizin, üretilenleri satan (özelleştiren) biri ülke olmanın yanında, dış ticaret açığına neden olan; yabancıların ürettiklerini satın alan (Dışalım/İthalat) ve de bu dış ticaret açığını yapay iç tüketimi kısıtlayarak azaltmaya çalışan ülke değil miyiz? Düşünün; Çin gibi bir ülke, üretim yapmak durumunda olan ülkemin ithalatında ilk sırada yer alıyor. Dahası; Çin malları, ülkemin üretim ve tüketim dengesini altüst ediyor. İstihdamı öldürüyor. İşte size somut örnek: Porseleni ile ünlü Kütahya Güral ürünlerini son yıllarda kendi mi üretiyor? Hayır, tüm ürünleri Çin malı. Salt Güral mağazaları değil, benzeri büyük mağazalar da Çin mallarıyla dolu. Bu demek değil midir, üretmeksizin üretilmişleri almak ve satmak? Bu yöntemle ülkemizin ekonomisini nasıl büyütürüz? Biz ancak dışalımlar ve satımlarla / özelleştirmeler adına havaalanlarımızı büyütürüz, ülkeme rahat binmeleri için. Siz, bağımsız kurumların bağımsızlığını örseleyerek nasıl bağımsızlaşacaksınız? Örneğin faiz konusunda sürekli Başbakanın baskısı altındaki 'Bağımsız Merkez Bankası'. Meğer bu kurum, tüketim ekonomisinin düşmanı, faiz lobisinin dostu imiş. Buna inanan salak ve onu görünce içi eriyen sapık salakiyeler de, Merkez Bankası'nın aslında bizim olmadığını Yahudi milyarder Rothschild ailesinin olduğunu havlaya, pardon savlayabilmektedirler. Doğrudur; "Bir ülkenin parasının kontrolünü bana verin. İktidarda kimin olduğunun hiç bir önemi yoktur." diyenin Yahudi milyarder Rothshild olduğu. Dünyayı Dolar'ın, Euro ve Sterlin'in idare ettiği de doğrudur. Buradan çıkarsama yaparak; ülkeni de Dolar, Euro ve Sterlin sahiplerince idare edildiğini de söyleyebilirsin. Sende, nerde, bunları söyleyecek o yürek ve kafa. Fakat biliniz ki Türkiye ne onların, ne de sizindir, bizimdir. Ve bizim olan bu ülke, 2002 sonrası 'ulusal değerleri ve doğasıyla' sizler tarafından onlara satılmaya başlanmıştır. Deniyor ki kişi başına gelir 338 dolar arttı, fakat denmiyor ki; kişi başına gelir hâlâ 6 bin dolarlarda seyrettiği ve kişi başına borç miktarının 5 bin doları aştığı. Denmiyor ki; bir yılda 50 milyar dolar birden artarak, 400 milyar dolara tırmandığı ve yarısından çoğu kısa vadeli dış borçların ne karşılığı verildiği. Ekstra maliyetini ve de "faiz yükü"nün ne olduğu ve o faiz kimin (halkın) cebinden çıkıp kimlerin cebine gittiği söylenmiyor. Sürekli 'Faiz Lobisi' deniyor, fakat bunların kim olduğu denmiyor, özellikle içerdekileri… Evet özellikle, faizleri cebe indirip ardından "faiz yükü"nden şikâyet eden "Havuz müteahhitleri"ne sağlanan vergi indirimlerinin, vergi sıfırlamalarından söz edilmiyor. Ülkem, ne ekonomisi (Merkez Bankasıyla), ne yargısı, ne de yüksek yargısıyla (Anayasa Mahkemesi-Yargıtay-Danıştay-Askeri Yargıtay-Askeri Yüksek İdare Mahkemesi-Uyuşmazlık Mahkemesi-Sayıştay) bağımsız, adeta tüm kurum ve kuruluşlarıyla tam bağımlı hale getiriliyor.. Eylül-Ekim
2014 ŞEVKET
ÇORBACIOĞLU Yazarın
önceki yazıları: |
|
