 |
|
Ömer
F. ÖZEN |
|
Yazık Değil mi Bu Halklara?
Özellikle her 24 Nisan'a yaklaşıldığında vur tepesine Türk'ün. Hak, hukuku göz ardı ederek; dönemin koşullarını, yaşananların ne kadarının gerçek, ne kadarının uydurma, ne kadarının abartma olduğunu sorgulamadan, tümden bir kültürü 'barbar' olarak nitele; emperyalizmin kucağında oturarak kendine lolipop iste, o da başkasının kesesinden olsun. Osmanlı 19. yüzyılda yenilgiler aldıkça, toprak da yitirmeye başladı. Balkanlarda Slav halkları kışkırtıp Osmanlının üstüne salan Emperyalizm, Türkleri katledip, korkutup bölgeden atmayı başardı. 1877 - 1878 Osmanlı - Rus Savaşı'nda Osmanlı yenilince, gizlice Yeşilköy'de Ruslarla görüşen Ermeni Patriği, kendilerine sahip çıkılmasını istedi. Bunu fırsat bilen Rusya 'Hıristiyanların Koruyuculuğu'nu yüklenip Osmanlı içinde kolayca at koşturma hevesine kapıldı. Ama Batılı emperyalistler Osmanlı'yı Ruslara yedirmemek için Berlin Antlaşmasıyla bir Ermeni Sorunu çıkardılar. Emperyalist devletler; özellikle İngiltere, Fransa, Almanya ve Rusya'nın, hepsinin Osmanlı'da gözü vardı ve kendilerine piyon arıyorlardı. Daha sonra kurulan eylemci Ermeni grupları, 'terör'e başvurdular. Her eylemlerinde emperyalist devletleri imdada çağırdılar, Osmanlı da boğazına dek borca battığı için sesini çıkarmadan ödün üstüne ödün verdi. Birinci Paylaşım Savaşı çıkarıldığında toplumu tümden isyan ettirmeyi kurgulayan Ermeni çeteleri, 200 binleri bulan ordular kurarak vatanlarına karşı çarpıştılar. Ve herkes biliyor ki, Osmanlı savaşta cephe gerisinde güvencede bulunmadığını gördüğü için bölgedeki Ermenileri başka bir bölgeye yerleştirmek zorunda kaldı. Akılcı bir soru soralım burada. Osmanlı'nın bir toplumu toptan yok etmek gibi bir niyeti olsaydı, ülkenin her yerinde yaşayan, dolaşan yabancıların barınmasına izin verir miydi? Özellikle Amerikan Misyonerleri ülkenin her yerini geziyorlardı. Kuşkusuz bunların bir çoğu 'Hıristiyanları korumak' adına savaş propagandasına alet oldular. Savaş, hastalık, eşkıyalık, intikam Türk, Kürt Müslüman halkın başına geldiği gibi yollarda Ermenilere de saldırılar oldu. Savaş koşulları dolayısıyla yetersiz koruma gücü bulunmaması ve bazı yöneticilerin de yanlışlarıyla önemli ölçüde Ermeni kayıpları oldu. Ama öte yandan, örneğin Müslüman halkın kayıplarını göz ardı eden Amerikan Misyonerleri bilmeden de olsa, varmaları gereken yerde Ermenilerin yeni yaşamlarına alışmaya başladıklarını, bir an önce bu kişilere yardım gerektiğini, sayılarının ise 450 binin üzerinde olduğunu raporlarında belirtiyorlardı... Tüm bu gerçekler biliniyor. Savaş içinde Ermenilere kötü davrananların yargılanıp idam da içinde olmak üzere türlü cezaya çarptırıldığı bilindiği gibi, savaş sonrası da işgal altındaki Osmanlı ülkesinde cadı avına çıkan yeni yönetim, işgalcilere yaranmak için uydurma mahkemelerle birçok İttihatçıyı yargıladı, mahkum etti.. Ermeni eylemciler davalarına dayanak yaratabilmek için çeşitli büyükelçileri, din adamlarını kullandıkları gibi, sahte belgeler üretmeye kadar gidebildiler. Bunların hepsi kanıtlandı. Osmanlının Ermeni toplumunu ortadan kaldırmak gibi bir niyeti olmadığı, belgelerle dünyanın gözü önüne serildi. Peki tüm bunları söylerken, herhangi bir şeyi göz ardı ediyor muyuz? Hayır. Bırakın binlerce, on binlerce kayıpları, bir insanın yitmesi bile kendine insan diyenin yüreğini dağlar, dağlamalı. Türk toplumu her fırsatta, gelin hep birlikte kayıplarımıza ağlayalım, onları birlikte analım, yaşadığımız acılar bir daha yaşanmasın diye adım atıp iyi niyetini gösterdi, gösteriyor. Her iyi niyet sürekli hakaretle karşılandı, ırkçılığa varan eylem ve söylemlerle karşılandı. Biz diyoruz ki, iki yüzyıldan beri gelen bu kirli savaş propagandası bitsin, bu halkları birbirine kırdırmaktan, nefretten vazgeçilsin. Emperyalizmin arabasına binen hiç bir ulus gün yüzü görmemiştir; bunu Batılıların yazdığı tarih bile yazmamıştır.
Yazarın önceki
yazıları: |
