 |
|
Ömer
F. ÖZEN |
|
Bizim 'Hii!
Neşet!'imizdi Bizim evin 'Hii! Neşet!'iydi o. Çukurova, Diyarbakır ya da Ankara Radyosu'nda sesini duyan Dursun Ablam, hemen odaya girip anneme, 'Teyze, teyze, Neşet!' diye soluksuz seslendi mi, evde en küçüğünden en büyüğüne herkese bir sessizlik çöker, yaprak kımıldamaz; bozkırın tezenesi, yanık Anadolu'nun sesinden balkıyan ezgiler bitmeden kimse bir işe el atamazdı. Böyle bir Neşet Ertaş'tı bizim için... Üç-dört yaşında eline verilen bir tokaç*, sonrasında babası bozkırın sesi Muharrem Ertaş'la dere-tepe, köy-kasaba demeden gezip bağlamasıyla tüm insanlığı Anadolu'ya sığdıran gönlü geniş, o denli alçak gönüllü bir derviş-ozan, günümüzün Yunus'u, günümüzün Hacı Bektaş'ıydı... "Ah yalan dünya", "Bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm", "Gönül arz eyliyor dostu görmeyi" dedi... "Kenardan geçeyim, yol sizin olsun" dedi... Sonsuzluğa göçüp giderken kirli bir siyaset girdi halkıyla arasına; o yine 'kenardan geçti, yol o'nu sömürenlerin oldu'... *** Bir Müşfik
Kenter vardı, insanı ezgiledi, insanı sorguladı oyunlarıyla...
Daha yaşanası bir dünya için... Orhan Veli'yi yorumladı,
'bir de rakı şişesinde balık olsam' dedi... Sonsuzluğa göçtü... Başka bir eskimeyen, kuşaklar üstü ezgisiyle gönüllere taht kuran Berkant, Samanyolu'na binip uzayın derinliklerinde yitti… 'Bir şarkısın sen, ömür boyu sürecek, dudaklarımdan yıllarca düşmeyecek'... diyordu. Elbette ki dudaklarımızdan yıllarca düşmeyecekti... *** Bir başka gönlü geniş derviş de Bizim Anadolu'dan kaydı. Cumhuriyet Gazetesi'nde uzun yıllar düzeltmen olarak çalışmış yayıncı - yazar dostum Hüseyin Kıvanç bir kaza sonucu İstanbul'da bu dünyadan göçtü… Gerçek yaşamlardan derlenmiş belgelerle kaleme alınmış 'Devlet İşkence Yapar', 'Devlet İşkenceyi Sever' gibi kitapların yazarı, 'İşte Bizim Mahzuni', 'Venseremos' Aşık İhsani'den 'Düş Değil Bu' gibi kitapların yayıncısı, ışıklar içinde yatası sevgili bir dosttu Hüseyin Kıvanç... Bizim Anadolu'ya ta İstanbul'dan katkıda bulunurdu… Eksikliğini hep duyacağız... *** Laik Türkiye'yi dönüştürme eylemlerinden biri, 'Balyoz Davası'nı sonlandıran 'Özel Görevli Mahkeme' tüm gerçeklere gözlerini kapatarak 'görevini yerine getirdi'… Ayrıntılarını diğer sayfalarımızda okuyacaksınız... Ne yazık ki 'Fenerbahçe Cumhuriyeti'nin yurttaşları' başkanlarını içeriden çıkarabildi, ama Atatürk'ün emanet ettiği 'Laik Türkiye Cumhuriyeti'nin yurttaşları, onurlu yurtseverlerini içeriden çıkaramadı / çıkaramıyor... Sokakları dolduran hayvanseverler kadar bile olamıyor, Türkiye Cumhuriyeti haraç-mezat satılırken, dibi oyulurken... *** Ottava'da 30 yıl önce katledilen Albay Atilla Altıkat'ın adına dikilen Anıt'a bir avuç toplum üyesinden başkası ilgi göstermedi. Resepsiyonlarda sürekli yakın temas boy gösteren ve kendilerine sivil toplum kuruluşu diyen bitakım örgütler, ellerindeki kadehleri bırakıp; ya da Cuma'larda camileri-mescitleri dolduran dini bütün kardeşler, iki otobüslük olsun kalabalık getiremediler. Kahvelerde okeyden, kâğıttan başlarını kaldırmayan, her şeyi devletten bekleyen, kendi sorunlarına sahip çıkmayan 'milliyetçi' dostlar kafalarını kuma gömüp devekuşunu oynamayı yeğlediler. Devlet de iki siyasetçi, üç bürokratla açılışı yapıp apar - topar gitti... Gazanız mübarek olsun!.. * Çamaşır
ya da halı-kilim yıkamada kullanılan tahtadan bir gereç.
Ağustos-Eylül
2012 Yazarın önceki
yazıları: |
