 |
|
Ömer
F. ÖZEN |
|
Herşeye Karşın
Kazanan Yurtseverler Balyoz davasının temyiz bölümü sürerken, Türkiye'yi bitirme tertibinin diğer ayağı Ergenekon diye anılan davada da ivedi bir biçimde bitirme yoluna gidildi. İvedi biçimde diyorum, çünkü 60'a yakın 'sanık'ın savunması daha alınmamıştı. Gerekçesi 'karara bir etkisi olmayacağı' olarak açıklandı. Eş deyişle karar çok önceden verilmişti; çadır tiyatrosunu daha fazla uzatmak istemediler. Kararlar açıklandığında
görüldü ki, çifte müebbetler, müebbet artı 20 yıllar bol keseden
bayram hediyesi gibi dağıtılmış. Bunun yanında kendi itiraflarıyla
Danıştay katliamı ve Cumhuriyet Gazetesi'ni bombalama hazırlayıcısı
ve azmettiricisi, savcıların 'sevgili' Osmanım'ı Osman
Yıldırım'ın beraatı Türkiye'nin nasıl bir tertip içinde olduğunun
en açık göstergelerinden biriydi. Türkiye'nin her yöresinden demokratik haklarını kullanmak için yola çıkmak isteyen yurttaşların polisin marifetiyle engellenmesi tam evlere şenlik bir uygulamaydı. Otobüslerin benzin deposuna şeker koyan polisler mi dersiniz, sürücüsünü indirip otobüsü bilinmez bir yere kaçıran polisler mi dersiniz, otobüs kuruluşlarına Silivri'ye gitmemeleri konusunda baskı yapmak mı dersiniz, sürücülere 'Silivri'ye gitmeyeceğim' kâğıdı imzalatmak mı dersiniz ya da türlü türlü akıl almaz cezalar mı dersiniz... Hangisini saymalı? Hele mahkeme salonuna girerken savunmanların ayakkabılarının bile çıkartılıp aranmak istenmesi, kara mizah öykülerine dudak ısırtacak yöntemlerden biriydi. Hukukçuların
birleştiği bir nokta vardı; o da bu verilen cezaların kesinlikle
uygulanamayacağıydı. Hiçbirinin akılcı bir açıklaması yoktu. Savların hepsi oturumlarda birer birer kanıtlarıyla çürütülmüştü. İddia makamının gösterdiği kanıtların hepsinin bir çete tarafından üretilmiş olduğu, her yanıyla döküldüğü tüm açıklığıyla ortaya konmuştu. İddianamede suçlamanın dayanak olduğu Teğmen Mehmet Ali Çelebi'nin telefonundaki Hizbuttahrir'e ait 139 telefon numarasının polis tarafından kendisi gözaltındayken açılıp 'sehven' (yanlışlıkla) 1,5 dakikada kaydedildiği kanıtlanmasına karşın, 16 yıl ceza verilmesi; bunun yanında 'yanlışlığı' yapan polislerin ve Hizbuttahrir üyelerinin aklanması nasıl bir oyun içinde olduğumuzun bir göstergesi değilse nedir? Davayla ilgili en doğru sözü Başbakanın Başdanışmanı Yalçın Akdoğan söyledi; 'Bu bir hesaplaşma'... Laik, Atatürk
Cumhuriyetiyle hesaplaşanlara şaşmıyorum; kendilerini ilerici, demokrat
sayan, 'darbecilerden hesap sorulduğu'nu sananların
davaya karşı ilgisizliğini anlamak olanaksız. Savların gerçek olup olmadıklarını inceleme zahmetine katlanmadan, 'askerse suçludur', 'ah, şunlar ulusalcıdır', 'ben şunun siyasi görüşünü kabul etmiyorum, o halde hukuksuz yargılanmasına göz yumabilirim' yaklaşımıyla gerçekleri görmek istememeleri hukuksuzlukların üzerine tüy dikiyor. Davayı hemen
herkesten önce okuyup inceleme yapan ve konuyla ilgili rapor yazan
İngiliz gazeteci Gareth Jenkins tamamen tarafsız ve bağımsız
olarak yapmış olduğu değerlendirmede vardığı sonuç, 'Ergenekon'
diye bir örgütün var olmadığı, Gülen cemaatinin ise bu davanın
tetikçisi olduğu yolundaki açıklamasıydı. Gülen Cemaatinin kalemşorları
onu da topa tuttular kuşkusuz... Hukukçularsa 'kararların yok hükmünde' olduğunu söylüyorlar... Prof. Kemal Alemdaroğlu gibi Teğmen Mehmet Ali Çelebi de koşa koşa tutuklanmaya gitti; annesine 'vatan görevine gittiğini' söyledi... Tasalanmayın, bu oyunlar bozulacak… Yılgınlık yok; bu kara bulutlar gidecek ve yurtseverler kazanacak...
Yazarın önceki
yazıları: |
