 |
|
Ömer
F. ÖZEN |
|
Yirmi Yılın
Ardından Hiç kimse keyfimi bozamaz… Hani büyük usta demiş ya, "Bugün Pazar / Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar / Ve ben ömrümde ilk defa güneşin bu kadar parlak / Göğün bu kadar mavi olduğuna şaşarak / Hiç kımıldamadan durdum / Sonra saygıyla toprağa oturdum / Dayadım sırtımı duvara / Bu anda ne düşmek dalgalara, ne kavga, ne hürriyet, ne karım / Toprak, güneş ve ben / Bahtiyarım!"; ben de Cemaat'mış, hükümetmiş, paralelmiş, üçgenmiş, ses kayıtları tutulmuşmuş, bunlar birer ikişer ortaya çıkarılıyormuş, adına 'medya' denilen bi takım basın-yayın kuruluşları taa nerelerden aranıp, onlara neleri yayınlayıp neleri yayınlayamayacakları talimatları verilirmiş, ortalık toz dumanmış, bi zamanlar bilmem ne ötelerine selamlar yollayıp yedikleri içtikleri ayrı gitmeyenler şimdi boğaz boğaza olmuşlar... Ne umurum!.. Benim yandığım, o tertemiz duygularla, yaradanına sığınmış, tek kaygısı ağzına iki lokma atabilmek ve çocuklarına bir yarın hazırlamaya çalışmak olan bikesim insanımızın hâlâ 'neylerse güzel eyler' deyip sömürüldüğünün, aldatıldığının ayırdında olmadan bitakım insanların ardından gittiğidir. Dedim ya, kimse benim keyfimi bozamaz bugün... Bu yazı, gazetemizin 20 yılını doldurması dolayısıyla kısa da olsa bu yılların bir dökümünü yapmak, hepsinin adını anamasam da, bu güzel ürünün ortaya çıkışını, yaşamasını sağlayan dostlara bir teşekkür; onların yanında kuşkusuz özellikle Bizim Anadolu'yu arayan, çıkışını bekleyen, geciktiğinde kızan; sitemlerini bazan sesli, bazan sessiz dile getiren okurlarımıza da bir gönül borcu yazısı olacak. Geriye yaslanıp geçen yirmi yıla baktığımda ne tür önyargılarla, bilisizliklerle boğuştuğumuzu, birlikte daha yaşanası bir dünya için neleri göze aldığımızı, kısır döngülerden kendimizi nasıl uzak tutmaya çalıştığımızı; bu çerçevede Bizim Anadolu'nun nasıl zorlu bir özgörevi olduğunun ayrımına varıyorum. Bu ürün bir imece anlayışıyla var oldu ve bu anlayışla yoluna devam ediyor. Bu ürün ne Ayşe'nin, ne Fatma'nın, ne Ahmet'in ne Mehmet'indir. Bu ürün geçmişten günümüze tüm katkıda bulunan dostların yeşertip geliştirdiği ve sadık okurlarının ayakta tuttuğu bir üründür. Kimi kar-kış demeden haber ardında koştu, kimi uzak-yakın demeden kentleri bir ucundan öte ucuna kat edip gazete dağıttı, kimi karınca kararınca hem reklamlarıyla parasal ve hem de tinsel olarak katkıda bulundu. Çoğu gazeteciliği Bizim Anadolu'da öğrendi, kimi usta yazar-çizer, şair dostlar ürünün içtenliğini görüp inanarak uzak - yakın demeden bu imeceye karşılıksız katkıda bulundu... Hep gazetecilik ahlakı içinde kaldık. Bizi aldattıklarını düşünenleri görmezden geldik, kimseyi aldatmayı düşünmedik. Bizi kullanmaya çalışanlara gülümsemeyle karşılık verdik. İnsanları şuralı,
buralı olduğu, şu kökenli, bu kökenli olduğu ya da şuna inanan,
buna inanan olduğu için değil, insan olduğu için sevdik. Elbette
sömürüye hep toptan karşı olduk. Eleştiriyi birilerini yıpratmak
için yapmadık, toplumsal çıkarlar için ve daha iyisini bulmak için
yaptık. 20 yaşımızı kutlarken, kuşkusuz her şeyden önce bizi dikkatlice ve eleştirel gözle izleyen, yanlışlarımız olduğunda bizi düzelten, okuyan, ona gözü gibi bakan, üzerine titreyen okurlarımız başta olmak üzere, eksiklerim olursa bağışlana, ta başından beri Bizim Anadolu'ya can veren dostlar Ayşenil Suadiyeli Ataoğul, Beste Barki, Vartan Hezaran, Engin Aşkın, Osman Bolulu, Celal Uçar, Şevket Çorbacıoğlu, Prof. Emrullah Güney, Deniz Bevan, Beysun Örstan, Yalçın Diker, Bahar Çınarlı, Sevim Onuralp, Birol Uzunmehmetoğlu ve bu yayının var olmasına, ayakta durmasına katkıda bulunan tüm dostlara bir kez daha teşekkür ediyor, iyi ki varsınız diyorum... Hep birlikte
nice 20 yıllara!..
Yazarın önceki
yazıları: |
