 |
|
Ömer
F. ÖZEN |
|
Güce Ayarlanmak
Türkiye'de ve Kebek'teki seçim propagandalarını ve sonuçlarını gördünüz. Siyasetçi kendi
açısından değerlendirip nerelerde yanlışlar yaptığını görecektir.
Eğer toplum üzerinde oynanan oyunun bir parçası değilse, oyunu bozmaya
yönelik girişimlerini sürdürecek, yanlışlarından çeşitli öğrenceler
çıkarıp kendini topluma daha iyi anlatmanın yolunu arayacaktır.
Dediğimiz gibi, eğer zaten oyunun bir parçasıysa, topluma büyük geçmiş olsun; ikiyüzlülükler sürecek, herkes birbirini kandırmaya devam edecek, toplum bir çıkmazdan öbürüne bir çıkış yolu bulmak için çırpınacak. Siyasetbilimci olmasak da, birçok görece olayları da içinde barındıran gelişmelerden olabildiğince toplumbilimsel olgular çıkarmaya çaba gösterelim. Yapılan hukuksuzluklar, hile, eşkıyalık bir yana, büyük bir kesimde 'güce dayanmak', 'güce tapınmak', 'güce ayarlanmak' olgusunu hiçbir zaman gözardı etmemek gerek. Örneğin Türkiye'de, geçen yıl yaşanan Gezi Parkı Direnişi'nin toplumda büyük değişimlerin ve uyanışın habercisi olduğu kanısı çok yaygındı. Yıllarca 'dünya olaylarından habersiz yaşadıkları' suçlaması getirilen gençler iyi bir öğrence vermiş ve kendi yöntemlerini eski yöntemlerin üzerine çıkarmışlardı. Gençler örgütlenmenin önemine varmışlardı, ancak varolan düzen örgütlenmelerinin dışında bir oluşum arıyorlardı. Bu da önemli ölçüde bir başıbozukluğu getiriyordu ki, bu gerektiği gibi yönetilemedi. Yandaş denilen güdümlü basın-yayının her türlü yanıltma girişimleri bilinçli kesimleri pek etkilemese de, 'dışarıda yaşanan olaylardan habersiz' diye sunulan kesimin, söylenenin tersine her şeyden haberi vardı; ancak kendini 'güce ayarladığı' için, yanı başında yaşanan olumsuzlukları kendine göre yorumlamayı yeğliyor, inanmak istediği gibi davranmaya devam ediyordu. Bunun dinle, inançla herhangi bir ilgisi yoktur. Toplumbilimsel bir olgudur. Kendini güvencede duyumsamak için gerçeklerden kaçıp kendi yalanlarına sığınma gereksinimi duyar. Bunu yaparken kendine gerekçeler uydurur; dahası kendini haklı çıkarmak için, kendisi de o yalanının bir parçası olup şiddete kadar giden eylemlerde bulunur. Bunun içinde muhbirlik, çamur atma, kışkırtma da vardır… Bu ne yazık
ki toplumu bir kıskaç içinde sıkan sağ-tutucu kesimde bulunuyor
genel olarak. Bunun örneklerini yüzyıllardır yaşadığımız gibi, son
50-60 yılda daha da yoğun yaşadık, yaşıyoruz. Burada sıralayabileceğimiz ayrıntılar hiçbir şeyi değiştirmez. Ne kanıtlanmış yolsuzluklar, ne evrensel ve ulusal hukuku ayaklar altına alan uygulamalar 'güce ayarlanan', kendine orada yer arayan kesim için bir anlam taşır… O nedenle Türkiye'de yaşanan seçim öncesi, seçim sırası ve sonrası için ayrıntılara girmek istemiyorum… Bunun yanıtlarını iyi bir gözlemle sizler de bulabilirsiniz… Kebek'teki olaya gelince… Bizce Pauline Marois ve elbette ki Kebek Partisi'nin siyasetbilimcileri, strateji adamları, yukarıda dediğim gibi oyunun bir parçası değillerse, büyük bir oyuna geldiler. Kebek Partisi hükümetinin en büyük yanlışlarından biri Liberal Parti'nin yıllarca dosya altı ettiği 'laiklik konusu'nun üzerine mal bulmuş mağribi gibi atılmasıydı. Laiklik yasa tasarısını topluma anlatamayan Kebek Partisi, azınlık hükümeti olduğunu da bir anda unutmuştu. İkinci bir yanlışı da sözde kamuoyu yoklamalarına güvenerek daha ikinci yılına gelmeden erken seçim kararı almasıydı. Kuşkusuz üçüncü bir yanlışı da, son anda basın ve basımevi imparatoru Pierre Karl Peladeau'yu seçimlerde aday göstermesiydi. Peladeau kendi bölgesinde seçildi ancak, olumsuz etkisi diğer bölgelerde oldu. Ne de olsa o, lokavt uygulayan bir patrondu. Diğer partiler, özellikle Liberal Parti, hiç gündemde olmamasına karşın 'referandum' denilen 'bağımsızlık halkoylaması' konusunu işleyerek Marois'yı sıkıştırdı. Kebek halkı da bir buçuk yıl önce neden gönderdiğini unuttuğu Liberal Parti'yi yeniden başa getirdi. Hem Türkiye'ye hem de Kebek'e hayırlı olsun!.. *** Sizi 09-15 Mayıs
arası gerçekleştirilecek 6. Montreal Türk Filmleri Şenliği'ne
bekliyoruz. Kalabalık gelin!...
Yazarın önceki
yazıları: |
